Musea en galerieën voorzien kunstwerken vaak van allerlei informatie. Wat is de titel, wie is de maker, wanneer leefde de maker, welk materiaal gebruikte hij of zij, uit welke collectie is het afkomstig, welke drager is gebruikt en zo meer. Een tijdje geleden bezocht ik MOYA * in Oosterhout (Br). MOYA is een afkorting van Museum Of Young Art. De collectie van tekeningen, schilderijen en andere kunstwerken is ondergebracht in de voormalige Antoniuskerk die  voor dit doel van binnen geheel wit is geschilderd. Dat was overigens niet de opzet van architect Pierre Cuypers. Maar de lichte ruimte zorgt ervoor dat alles goed tot zijn recht komt. Als je dan geïnteresseerd bent hoe zo’n werk is gemaakt, wat de bedoeling is van wat je ziet, dan krijg je die informatie niet. Althans niet via een kaartje dat naast het kunstwerk hangt. Voor dat doel loopt er altijd iemand door de ruimte. Die kon mijn vraag over het waarom beantwoorden. Dat is een bewuste keuze. Er is vastgesteld dat de museumbezoeker in het algemeen meer aandacht besteed aan de informatie bij het kunstwerk dan aan het kunstwerk zelf. In deze ruimte is het de bedoeling dat het werk allereerst de aandacht krijgt. Aanvullende informatie kun je krijgen van die rondlopende mijnheer of mevrouw. En het is waar, tenminste dat gold voor mij, je gaat toch met meer aandacht kijken naar wat er is te zien.