Op 28 maart 2026 organiseerde de dorpsraad van Heerjansdam onder het kopje Kunst en kunstig een thema-avond. Het doel: laten zien welke (amateur)kunstzinnige uitingen in Heerjansdam zijn te vinden.
Mijn werk was er ook te zien. Vooral het onderlinge contact tussen de ca. 12 deelnemers was zinvol. Ik heb er ook mijn schilder- en tekenclub, de Chabotgroep*, gepromoot.
Musea en galerieën voorzien kunstwerken vaak van allerlei informatie. Wat is de titel, wie is de maker, wanneer leefde de maker, welk materiaal gebruikte hij of zij, uit welke collectie is het afkomstig, welke drager is gebruikt en zo meer. Een tijdje geleden bezocht ik MOYA * in Oosterhout (Br). MOYA is een afkorting van Museum Of Young Art. De collectie van tekeningen, schilderijen en andere kunstwerken is ondergebracht in de voormalige Antoniuskerk die voor dit doel van binnen geheel wit is geschilderd. Dat was overigens niet de opzet van architect Pierre Cuypers. Maar de lichte ruimte zorgt ervoor dat alles goed tot zijn recht komt. Als je dan geïnteresseerd bent hoe zo’n werk is gemaakt, wat de bedoeling is van wat je ziet, dan krijg je die informatie niet. Althans niet via een kaartje dat naast het kunstwerk hangt. Voor dat doel loopt er altijd iemand door de ruimte. Die kon mijn vraag over het waarom beantwoorden. Dat is een bewuste keuze. Er is vastgesteld dat de museumbezoeker in het algemeen meer aandacht besteed aan de informatie bij het kunstwerk dan aan het kunstwerk zelf. In deze ruimte is het de bedoeling dat het werk allereerst de aandacht krijgt. Aanvullende informatie kun je krijgen van die rondlopende mijnheer of mevrouw. En het is waar, tenminste dat gold voor mij, je gaat toch met meer aandacht kijken naar wat er is te zien.
* https://www.moya.museum
De werkstukken op deze website zijn gemaakt door een amateur. Een liefhebber dus. Want dat betekent het woord. Iemand die niet de pretentie heeft werken te maken die in een museum thuis horen. Hoewel bij mij soms de stiekeme gedachte opkomt als ik een expositie bezoek: ik heb werk dat hier niet voor onderdoet… Maar mijn schilderijen en tekeningen brengen geen nieuwe stroming op gang, ik ga niet op paden die nog nooit door een ander zijn bewandeld. Eigenlijk is alles al een keer gedaan. Al die kunstenaars die ik bewonder hebben het speelveld waarop ik me kan begeven immens groot gemaakt. Door steeds naar het werk van professionele kunstenaars te kijken, leer je wat je aanspreekt, wat je mooi vindt. Veel exposities bezoeken en plaatjes bekijken gaan bepalen hoe je je omgeving bekijkt. In mijn hoofd zet ik vaak een kader om wat ik zie en probeer te bedenken hoe ik wat ik zie zou omzetten in een beeld.
Als je als professionele kunstenaar je brood moet verdienen met je artistieke producten, moet je wel heel goed zijn en handig om aandacht te trekken of moet je de juiste relaties hebben. Vaak levert het geen voldoende inkomen op en moet je er ook andere bezigheden bij vinden. Amateurs hoeven meestal niet van hun werk te leven en oefenen hun hobby vaak uit na een werkzaam leven. Ze hebben vaak geld, kunnen goede materialen kopen, hebben tijd en voelen niet de druk om weer een werk gereed te hebben. En wat door die ‘liefhebbers’ wordt gemaakt heeft soms een hoog niveau. Ik denk dat professionele schilders wel eens met een jaloers oog kijken naar de werkomstandigheden van amateurs en wat zij maken. Ik weet als amateur dat ik schatplichtig ben aan kunstenaars die ondanks moeilijke omstandigheden zoeken naar nieuwe wegen. Wegen die ik misschien ook nog eens zal proberen te begaan.
In mijn domeinnaam gebruik ik het woordje ‘creatief’. Aan mijn eigen naam moest ik het woordje creatief toevoegen om me te kunnen onderscheiden van de weerman. Ook de toevoeging creatief brengt je bij een wat opdringerige (op het net) creatieve interieurontwerper.
Natuurlijk dekt het woordje creatief ook beter de lading dan alleen een naam. Op deze website zijn de creatieve uitingen van mij te zien. Creativiteit en inspiratie: waar haal je dat vandaan? Trek er een moeilijk gezicht bij. Het is een gave, iets waar je geen invloed op hebt. Iets van hogere orde. Bij mij werkt het niet zo. Het is een kwestie van je ogen open houden, ergens door geboeid worden, een mooie kleurenspel, een interessant ritme, een lijnenspel. Maar ook impulsen van buiten spelen een belangrijke rol. Ik zit op een teken- en schilderclub* en volg bij tijd en wijle een online cursus. Daar word je gestimuleerd een onderwerp of techniek uit te werken. Er ontstaan geen kant en klare werkstukken in je hoofd die je alleen maar op papier of doek hoeft over te brengen. Alleen door potlood of kwast te grijpen en schetsen te maken groeien er ideeën. Je reageert op de gezette stappen en zo bereik je na gezwoeg het eindresultaat. Soms ben je tevreden, andere keren zie je mankementen of is het ronduit teleurstellend wat je maakt. Dat laatste is overigens niet nutteloos: het is een leerervaring die je bij volgende werkstukken kunt gebruiken. Dus niets verhevens. Het is doen, doen. Of zoals ik hoorde bij een gevolgde cursus: meters maken. Een andere variant is: 90% transpiratie en 10 % inspiratie.
* www.chabotgroep.nl
